موجها خوابیده اند ، آرام و رام
طبل توفان از نو افتاده است
چشمه های شعله ور خشکیده اند
 آبها از آسیا افتاده است
در مزار آباد شهر بی تپش
 وای جغدی هم نمی اید به گوش
 دردمندان بی خروش و بی فغان
خشمنکان بی فغان و بی خروش
 آهها در سینه ها گم کرده راه
مرغکان سرشان به زیر بالها
 در سکوت جاودان مدفون شده ست
 هر چه غوغا بود و قیل و قال ها
 آبها از آسیا افتاد هاست
 دارها برچیده خونها شسته اند
 جای رنج و خشم و عصیان بوته ها
 پشکبنهای پلیدی رسته اند
 مشتهای آسمانکوب قوی
 وا شده ست و گونه گون رسوا شده ست
 یا نهان سیلی زنان یا آشکار
 کاسه ی پست گداییها شده ست
خانه خالی بود و خوان بی آب و نان
 و آنچه بود ، آش دهن سوزی نبود
 این شب است ، آری ، شبی بس هولنک
لیک پشت تپه هم روزی نبود
 باز ما ماندیم و شهر بی تپش
 و آنچه کفتار است و گرگ و روبه ست
گاه می گویم فغانی بر کشم
باز می بیتم صدایم کوته ست
باز می بینم که پشت میله ها
 مادرم استاده ، با چشمان تر
ناله اش گم گشته در فریادها
 گویدم گویی که : من لالم ، تو کر
 آخر انگشتی کند چون خامه ای
دست دیگر را بسان نامه ای
 گویدم بنویس و راحت شو به رمز
تو عجب دیوانه و خودکامه ای
مکن سری بالا زنم ، چون مکیان
ازپس نوشیدن هر جرعه آب
مادرم جنباند از افسوس سر
 هر چه از آن گوید ، این بیند جواب
گوید آخر ... پیرهاتان نیز ... هم
گویمش اما جوانان مانده اند
گویدم اینها دروغند و فریب
 گویم آنها بس به گوشم خوانده اند
گوید اما خواهرت ، طفلت ، زنت... ؟
من نهم دندان غفلت بر جگر
 چشم هم اینجا دم از کوری زند
گوش کز حرف نخستین بود کر
گاه رفتن گویدم نومیدوار
و آخرین حرفش که : این جهل است و لج
قلعه ها شد فتح ، سقف آمد فرود
و آخرین حرفم ستون است و فرج
 می شود چشمش پر از اشک و به خویش
می دهد امید دیدار مرا
 من به اشکش خیره از این سوی و باز
 دزد مسکین برده سیگار مرا
آبها از آسیا افتاده ، لیک
 باز ما ماندیم و خوان این و آن
 میهمان باده و افیون و بنگ
از عطای دشمنان و دوستان
 آبها از آسیا افتاده ، لیک
 باز ما ماندیم و عدل ایزدی
و آنچه گویی گویدم هر شب زنم
باز هم مست و تهی دست آمدی ؟
آن که در خونش طلا بود و شرف
 شانه ای بالا تکاند و جام زد
چتر پولادین ناپیدا به دست
 رو به ساحلهای دیگر گام زد
در شگفت از این غبار بی سوار
 خشمگین ، ما ناشریفان مانده ایم
 آبها از آسیا افتاده ، لیک
باز ما با موج و توفان مانده ایم
 هر که آمد بار خود را بست و رفت
 ما همان بدبخت و خوار و بی نصیب
 زآن چه حاصل ، جز با دروغ و جز دروغ ؟
زین چه حاصل ، جز فریب و جز فریب ؟
باز می گویند : فردای دگر
 صبر کن تا دیگری پیدا شود
 کاوه ای پیدا نخواهد شد ، امید
کاشکی اسکندری پیدا شود

شادروان مهدی اخوان ثالث


* منبع سايت: http://www.avayeazad.com

درآمد
چه آرزوها که داشتم من و دیگر ندارم
چها که می بینم و باور ندارم
چها ،‌چها ، چها ، که می بینم و باور ندارم

مویه
حذر نجویم از هر چه مرا برسر اید
گو در اید ، در اید
که بگذر ندارد و من هم که بگذر ندارم

برگشت به فرود
اگرچه باور ندارم که یاور ندارم
چه آرزوها که داشتم من و دیگر ندارم

مخالف
سپیده سر زد و من خوابم نبرده باز
نه خوابم که سیر ستاره و مهتابم نبرده باز
چه آرزوها که داشتیم و دگر نداریم
خبر نداریم
خوشا کزین بستر دیگر ، سر بر نداریم

برگشت
در این غم ، چون شمع ماتم
عجب که از گریه آبم نبرده باز
چها چها چها که می بینم و باور ندارم
چه آرزوها که داشتم من و دیگر ندارم

شادروان مهدی اخوان ثالث



منبع:
http://www.avayeazad.com/mehdi_akhavan_sales/akhare_shahname/19.htm

به لطف کارگزاران عهد ظلمت و دود
که از عنایت شان می رسد به گردون آه
کبوتران سپید
بدل شوند پیاپی به زاغهای سیاه

ای کاش لااقل روز زمین پاک کوره ها را روشن نمی کردند! ما انسانها هم موجودات عجيبی هستيم نه؟!

به نام پروردگار شادی ها

سایت گوگل  در نسخه جدید برنامه google earth از نام مجهول خلیج عربی به جای خلیج همیشگی فارس استفاده کرده برای اعتراض به این اقدام در سایت ذیل امکان امضای طومار  فراهم آمده است در صورت تمایل مراجعه وامضا نمایید:

http://www.petitiononline.com/sos02082/petition-sign.html

كافي است پس وارد شدن به پيوند بالا و بعد از درج نام و ايميل روي گزينه
 Preview Your Signature

کلیک نمایید. با سپاس گروه نویسندگان.

اهورامزدا :

           "هرکه نوروز جشن کند و به خرمی پیوندد تا نوروز دیگر عمر در شادی و خرمی گذارد "

  

 

هر روزتان نوروز      نوروزتان پیروز

نوروز، جشن ايرانيان از روزگاران كهن پر شكوه ترين جشن بهاری در جهان بوده است. نوروز بهارانه ای  است كه روايت های تاريخ درباره پيدايش آن بسيار گوناگون است  نوروز جشن شروع  فروردين يا  « فرودگان »  است كه ياد آور  اجداد و نياكان ما بود و چنان مي پنداشتند كه در پنج شب ، ارواح پاك مردگان ، برای ديدار وضع  زندگي و  احوال  بازماندگان  به  زمين فرود  مي آيند و در خانه و آشيانه خويش  سرگرم تماشا وسركشي  مي شوند . اگرخانه روشن و پاكيزه و  ساكنان آن  راحت وشاد باشند ، ارواح مسرور و سر افراز برمي گردند. اما درغير اينصورت ، آنان غمگين وناراحت به منزلگاه خويش باز مي گردند وتا سال آينده به انتظار مي نشينند .
درباره  پيدايش  نوروز در روايتي ديگر  چنين آمده است كه نيشكر را جمشيد در اين روز يافت و مردم از كشف خاصيت  آن متحير شدند. پس  جمشيد  دستور داد تا از  ( شهد آن ) شكر ساختند و به مردم هديه دادند . از اين رو ، آن را نوروز ناميدند . 
 همچنين روايت شده كه اهريمن ، بلای خشكسالي و قحطي را بر زمين فرو نشانيد . اما جمشيد به جنگ با اهريمن پرداخت و عاقبت او را شكست داد . آنگاه خشكسالي،  قحطي ونكبت را بر روي زمين از ريشه بخشكانيد و به زمين بازگشت با بازگشت وی درختان و هر نهال و چوب خشكي سبز شدند . پس مرد م اين روز را « نوروز » خواندند و هر كس به يمن و مباركي در تشتي جو كاشت و اين رسم سبزه  نشانيدن در ايام نوروز از آن زمان به امروز باقي مانده است . در خيام نامه آمده است :
چون از اميري جمشيد 421 سال گذشت ، جهان  از او يكسره  راست  همي آمد .ايران و ايرانيان هم مطيع و مريد او شدند تا بفرمود گرمابه های بسيار ساختند و سيم  و زر  از معادن بر آوردند  و ديبای  ابريشمي  بافتند كه آن  روز ،  روز  اول « حمل » بود . پس جشني  بر پا ساخته و  نوروزش  نام  نهاد   تا  هر  سال  چو فروردين  آيد ، آن روز را جشن گيرند . در ميان اقوام آريايي كه وارد ايران شدند ، جشن سال نو در اصل به دو شكل زير بوده است : 
 آرياييها در روزگاران باستاني دارای دو فصل گرما و سرما بودند . فصل سرما شامل دو ماه و فصل گرما شامل ده ماه مي شد .  ولي پس از مدتي ،  تابستان داراي هفت ماه و زمستان داراي پنج ماه شد . در هر يك از اين دو فصل جشني برگزار مي كردند كه هر دو اين جشنها را آغاز سال نو تلقي مي كردند . در جشن  اول كه به هنگام  آغاز فصل گرما  يعني به هنگامي كه گله ها را  از آغل به چمنهاي سبز و خرم مي كشانيدند و از ديدن چهره گرمابخش خورشيد شاد مي شدند. جشن دوم با شروع سرما آغاز مي شد . در اين ايام گله را به آغل باز مي گرداندند و با توشه هاي اندوخته از آنها نگهداري مي كردند . بر اساس شواهد و قرا ئن ، جشن نوروز حتي به هنگام تدوين بخش كهن اوستا نيز در آغاز بهار بر پا مي شده و شايد به نحوی كه اكنون بر ما معلوم نيست آن را در برج مزبور ثابت نگاه مي داشتند .
عيد نوروز شش روز متوالي دوام  داشت و در اين روزها ،  سلاطين بار عام مي دادند و نجبای  بزرگ و  اعضای خاندان  خود را به  ترتيب  مي پذيرفتند و به حاضران  عيدی مي دادند . در روز اول سال مردم زود از خواب برمي خواستند ،  به كنار نهرها و قناتها و خود را مي شستند و به يكديگر آب مي پاشيدند و شيريني تعارف مي كردند . صبح قبل از آنكه كلامي  گويند ، شكر يا عسل مي خورند و برای حفظ بدن از نا خوشي ها و بدبختي ها روغن به تن مي ماليدند.
اما  نوروز ،  پس از مرگ جمشيد  نيز به حيات خود  ادامه  داد .  در معنا  ، نوروز ، از   هجمه ها و حمله هاي يونانيان ، اعراب ، تركها ومغول ها جان به در برد . و نوروز ثابت كرد كه مهم ترين  جشن  فرهنگي  ميليون ها  ايراني است كه در درون ايران  زندگي مي كنند.

... آنکس که بداند و بداند که بداند        اسب خرد از گنبد گردون بجهاند

آنکس که نداند و بداند که نداند            لنگان خرک خویش به مقصد برساند

آنکس که بداند و نداند که بداند           بیدارش نمایید که در خواب نماند!

آنکس که نداند و نداند که نداند           در جهل مرکب ابدالدهر بماند!!!!

 

 بیندیشیم که مصداق کدامین شعر حکیم هستیم!؟

... زنده یاد حکیم عمر خیام

خبر زیر درسته خیلی بروز نیست! اما به نظر ما همین خبر هم دوستداران و هواداران استاد آواز ایران را شاد خواهد کرد.

(( قدردانی استاد شجریان*
استاد محمدرضا شجریان در سلامت کامل هستند و سپاسگزار همه کسانی که جویای حالشان شده‌اند.

روابط عمومی شرکت فرهنگی و هنری دل آواز اعلام کرد استاد شجریان که به علت ناراحتی ریوی یکشنبه 21 بهمن در بیمارستان کسری در تهران بستری شده بودند؛ پس از انجام معالجات پزشکی به بخش منتقل شده و در حال حاضر، حال عمومی ایشان  خوب و در سلامت کامل هستند و بزودی نیز از بیمارستان مرخص خواهند شد.

استاد شجریان امروز صبح نیز از همه کسانی‌که به صورت حضوری و تلفنی جویای حالشان شدند، سپاسگزاری کردند.

روابط عمومی دل آواز همچنین اعلام کرد استاد بزودی برنامه آتی کنسرت‌هایشان را هم به اطلاع علاقه‌مندان خواهند رساند، 22 بهمن 1386)).

* سایت دل آواز

مي خواستم زندگي کنم، راهم را بستند

ستايش کردم، گفتند خرافات است

عاشق شدم، گفتند دروغ است

گريستم، گفتند بهانه است

خنديدم، گفتند ديوانه است

دنيا را نگه داريد، مي خواهم پياده شوم

                                                                                           ( دکتر علي شريعتي )

 

 

 

ای که همه هستی برای توست،

                         

  تو خود برای که هستی؟ چگونه هستی و نمی پرستی؟

 

 

 

 

دکتر علی شریعتی

من نمی دانم

و همین درد مرا سخت می آزارد

در تکاپویش، چیزی از معجزه آن سوتر،

ره نبردست به اعجاز محبت،

چه دلیلی دارد؟

چه دلیلی دارد، که هنوز،

مهربانی را نشناخته است؟

و نمی داند در یک لبخند،

چه شگفتی هایی پنهان است!

من برانم که در این دنیا

خوب بودن، به خدا، سهل ترین کار است

و نمی دانم، که چرا انسان، تا این حد

با خوبی بیگانه ست

و همین درد مرا سخت می آزارد

 

زنده یاد فریدون مشیری - ۱۳۴۷

 

با خبر شدیم (به نقل از سایت تابناک) استاد شجریان بعلت مشکلات ریوی در بیمارستان کسری تحت عمل جراحی قرار گرفته است، آرزومندیم هرچه زودتر بهبودی و سلامتی به ایشان بازگردد.

گروه نویسندگان

 

امروز به لطف یکی از نویسندگان قالب جدید وبلاگ را طراحی کردیم، ممنون می شویم نظر خود را در این باره بفرمایید.

با سپاس نویسندگان وبلاگ

 

 

برنده همیشه بخشی از راه حل است

بازنده همیشه بخشی از مشکل است

برنده همیشه برنامه ای دارد

بازنده همیشه بهانه ای دارد

برنده برای هر مشکلی راه حلی میبیند

بازنده برای هر راه حلی مشکلی میبیند

 

 

 

... آن شب نیز ماه با تلالو پرشکوهش از راه رسید و گلهای الماس شکفتند و قندیل زیبای پروین سر زد و آن جاده روشن و خیال انگیزی که گویی یک راست به ابدیت می پیوندد: (( شاهراه علی))، (( راه کعبه))! که بعدها دبیرانم خندیدند که: نه جانم، (( کهکشان))! و حال می فهمم که چه اسم زشتی! کهکشان یعنی از آنجا کاه می کشیده اند و اینها هم کاههایی است که بر راه ریخته است! شگفتا که نگاه های لوکس مردم آسفالت نشین شهر، آنرا کهکشان می بیند و دهاتی های کاهکش کویر، شاهراه علی، راه کعبه! راهی که علی از آن به کعبه می رود! ...

 

شب کویر - زنده یاد دکتر علی شریعتی

تری می گويد : از کودکی با خود عهد کرده بودم که اگر قرار است در اين دنيا زندگی کنم، بايد ثابت کنم که شايستگی زندگی را داشته ام

Terry fox در شهر Winnipeg در ايالت Manitoba بدنيا آمد و در جامعه ای در بندر Coquitlam نزديک ونکوور در سواحل غربی کانادا بزرگ شد. او نوجوان فعالی بود که در بسياری از رشته های ورزشی (بويژه دو ميدانی) شرکت داشت. Terry هجده ساله بود وقتی که وجود سرطان استخوان ( Osteogenic sarcoma) در وی اثبات شد، چندی بعد در سال 1977 پزشکان مجبور شدند پای راست او را از ناحيه 15 سانتيمتری ( 6inch) بالای زانو قطع کنند.

هنگامی که Terry در بيمارستان بود، از ديدن بيماران سرطانی خيلی رنج می برد بويژه وقتی می ديد اکثر آنها نوجوان هستند اين امر باعث شد او تصميم بگيرد تا عرض کشور کانادا را برای جمع آوری پول جهت کمک به تحقيقات در زمينه بيماری سرطان بدود. او سفرش را "ماراتن اميد" ناميد.     

 

 

ادامه مطلب

 

به جهان چشم گشودن در دست ما نیست

و از آن چشم بستن هم در دست ما نیست

ولی به جهان با چشم باز نگریستن چرا

 زرتشت

 

 

سنگی که طاقت ضربه های تیشه را ندارد تندیسی زیبا نخواهد شد.

از زخم تیشه خسته نشو که وجودت شایسته تندیس است.

 

                                                                   اهورا مزدا

خداوندا تقدیرم را زیبا بنویس!

کمک کن آنچه تو زود می خواهی من دیر نخواهم و آنچه تو دیر می خواهی من زود نخواهم.

 

زنده یاد دکتر علی شریعتی

 

خداوندا، به من شهامتی عطا فرما تا آنچه را که نمی توانم تغییر دهم، بپذیرم.

توانی عطا فرما تا آنچه را که می توانم، تغییر دهم و خردی که تفاوت بین این دو را درک نمایم.

 

زنده یاد دکتر علی شریعتی